Zatrudnienie tymczasowe a podwykonawstwo - definicje i różnice

Istnieją dwa zasadniczo różne modele dostępne dla firm, które muszą elastycznie reagować na szczyty zamówień: Leasing pracowniczy (praca tymczasowa) i korzystanie z zespołów podwykonawców na podstawie umowy o pracę. Wybór odpowiedniego modelu ma istotne konsekwencje prawne i ekonomiczne. Niniejszy artykuł wyjaśnia definicje, przedstawia kryteria rozróżnienia i daje jasną podstawę do podjęcia decyzji.

Czym jest zatrudnienie tymczasowe?

W zglobalizowanym świecie firmy coraz wyraźniej odczuwają presję kosztową. Zatrudnienie tymczasowe umożliwia firmie elastyczne reagowanie na bieżącą sytuację w zakresie zamówień: Mniejsza stała siła robocza utrzymuje działalność operacyjną, podczas gdy pracownicy tymczasowi są rozmieszczani, gdy tylko księgi zamówień się zapełnią.

Tymczasowy personel może być rozwiązaniem taktycznym lub strategicznym. Jako rozwiązanie taktyczne, umożliwia firmie o stosunkowo stabilnej sytuacji w zakresie zamówień zrekompensowanie typowej rotacji personelu - na przykład, gdy pracownik jest na urlopie lub jest tymczasowo chory. Jako rozwiązanie strategiczne, ma sens tam, gdzie sytuacja w zakresie zamówień ulega znacznym wahaniom: stała siła robocza jest celowo utrzymywana na niskim poziomie; w okresach szczytowych zamówień zatrudniani są pracownicy tymczasowi, których koszty są refinansowane przez nowe zamówienia.

Praca tymczasowa jako rozwiązanie problemu niedoboru wykwalifikowanych pracowników

Szczególnie wykwalifikowani specjaliści są trudni do znalezienia. Mogą oni zostać zatrudnieni do określonych zadań za pośrednictwem agencji pracy tymczasowej. Wyższe koszty pracy często z tym związane mogą być uzasadnione oszczędnościami poczynionymi w okresach, gdy wiedza specjalistyczna nie jest wymagana.

Leasing pracowniczy upraszcza planowanie personelu i czyni je tak dynamicznym, jak wymagają tego warunki rynkowe. Nie należy go jednak mylić z modelem podwykonawcy - różnice są znaczące.

Czym jest ukryta praca tymczasowa?

Należy odróżnić zwykły leasing pracowniczy od tzw. ukrytego leasingu pracowniczego. Ta forma narusza obowiązujące prawo i należy jej unikać za wszelką cenę. Ukryte zatrudnienie tymczasowe ma miejsce, jeśli spełniony jest jeden z trzech warunków:

• Firma pożyczkowa nie posiada licencji na komercyjne udostępnianie pracowników tymczasowych zgodnie z AÜG.
• Nie stosuje się umów leasingu pracowniczego - zamiast tego umowy o pracę są nadużywane w celu obejścia ochrony socjalnej.
• Działalność jest fałszywie deklarowana jako samozatrudnienie w celu uniknięcia podatku dochodowego i formalności.

Komercyjna podaż siły roboczej

Komercyjny leasing pracowników przez licencjonowaną agencję pracy tymczasowej jest legalny i powszechny. Pracownicy tymczasowi są zatrudniani jako siła robocza dla przeważnie zmieniających się zleceniodawców - pracują głównie dla stron trzecich, a te zmieniają się regularnie.

Zależność trójkątna

Komercyjna podaż siły roboczej opiera się na relacji trójkątnej:

• Pracownik tymczasowy - agencja pracy tymczasowej: Regularny stosunek pracy, agencja pracy tymczasowej ma prawo do kierowania i jest odpowiedzialna za miejsce i czas pracy.
• Pracownik tymczasowy - najemca: Zleceniodawca jest uprawniony do wydawania pracownikowi tymczasowemu instrukcji technicznych i żądania prawidłowego wykonywania pracy.
• Pożyczkobiorca - agencja pracy tymczasowej: Umowa leasingu pracowniczego reguluje godziny pracy, czynności i stawki godzinowe.

Dalsze wymogi prawne

Praca tymczasowa musi być częścią działalności gospodarczej i mieć charakter tymczasowy. Pracownicy tymczasowi mogą być obecnie zatrudniani przez tego samego pracodawcę na okres maksymalnie 18 kolejnych miesięcy - ten maksymalny okres może być regulowany w inny sposób przez układ zbiorowy pracy.

Zasadniczo obowiązuje zasada równego traktowania: pracownicy tymczasowi mają prawo do takiego samego wynagrodzenia, godzin pracy, urlopu i specjalnych płatności, jak stali pracownicy zleceniodawcy. Obejmuje to również dostęp do obiektów komunalnych (stołówka, transport). Układy zbiorowe mogą od tego odbiegać.

Jaka jest różnica w stosunku do podwykonawców?

W przypadku leasingu pracowniczego władza zawodowa nad pracownikiem jest przekazywana firmie zatrudniającej - pracownik pracuje jako część lokalnej siły roboczej. Sytuacja jest zasadniczo odmienna w przypadku podwykonawców: podwykonawca zachowuje uprawnienia do wydawania poleceń swoim pracownikom, ponosi odpowiedzialność za wyniki pracy i nie jest zintegrowany z procesami klienta.

Kryteria rozgraniczenia: Kiedy uznaje się, że istnieje podaż pracy?

Zatrudnienie tymczasowe istnieje, jeśli ma zastosowanie jedna z poniższych cech:

• Pracownik podlega instrukcjom i profesjonalnemu nadzorowi najemcy i jest zintegrowany z jego procesami jak każdy inny członek siły roboczej.
• Świadczone usługi są nieodróżnialne od usług najemcy i są przypisywane temu ostatniemu.
• Prace są wykonywane przy użyciu materiałów i narzędzi najemcy.
• Najemca nie ponosi odpowiedzialności za powodzenie usługi pracy.

Jeśli żadna z tych cech nie ma zastosowania, wykonanie pracy zostało zlecone podwykonawcy.

Podwykonawca a agencja pracy tymczasowej - najważniejsze różnice

Praktyczne zalety korzystania z podwykonawców

W przypadku wystąpienia wad w wykonaniu prac, podwykonawca może zostać zobowiązany do ich usunięcia. Zaleca się wcześniejsze dokładne określenie oczekiwanego rezultatu końcowego - do tego celu nadają się plany budowy, specyfikacje usług i podobne dokumenty.

Podwykonawcy mogą zapewnić wsparcie podczas szczytów zamówień i realizować część zamówień z własnymi specjalistami - zmniejszając zapotrzebowanie na personel wewnętrzny. Specjaliści związani z projektem sprowadzeni przez podwykonawców oferują również znaczną przewagę konkurencyjną i otwierają możliwość oferowania nowych specjalistycznych obszarów.

Często zadawane pytania